Να αναλάβω την ευθύνη της δικής μου ζωής

Image

«Σαν θεραπευτές, μας αρέσει να προτείνουμε το εξής σύντομο παιχνίδι:

Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας ζητάμε από τον πελάτη να αφήσει ελεύθερες τις κατηγορίες που έχει μαζεμένες εναντίον του ανθρώπου που κάθεται απέναντί του, και να τις εκφράσει με βρισιές: «ανόητε», «άπληστε», «βάναυσε», ή ό,τι άλλο. Τον ενθαρρύνουμε να τολμήσει να πει αυτά που σκέφτεται, να φωνάξει να σηκώσει επικριτικά τον δείκτη προς τον σύντροφό του και ν’ αφήσει να βγουν έξω οι προσβολές που έχει φυλαγμένες. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα, του ζητάμε να μείνει ακίνητος σ’ εκείνη τη θέση. Τότε, του στρέφουμε την προσοχή στο ίδιο του το χέρι και του επισημαίνουμε ένα συμβολικό γεγονός, συχνά αποκαλυπτικό: καθώς δείχνει με το δάχτυλο τον κατηγορούμενο, τρία δάχτυλα δείχνουν προς τη δική του κατεύθυνση…Ο μέσος, ο παράμεσος και ο μικρός, του λένε πως ίσως ο ίδιος να είναι τρεις φορές πιο άπληστος και τρεις φορές πιο επιθετικός απ’ αυτόν τον οποίο κατηγορεί.

Όταν κάτι με ενοχλεί στον άλλον, σχεδόν πάντα σημαίνει πως, στην πραγματικότητα, αυτό το κάτι με ενοχλεί και στον εαυτό μου. Αν εγώ δεν βρίσκομαι σε σύγκρουση με αυτή μου την πλευρά, δεν με ενοχλεί που την έχει ο άλλος. Έτσι, η ερώτησή μου πρέπει να είναι πάντα: «Γιατί με εκνευρίζει αυτό στον άλλον; Τι σχέση έχει μ’ εμένα;» »

Jorge Bucay, «Να βλέπεις στον Έρωτα», Εκδ. OPERA (απόσπασμα)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s